Puste krzesło w Oslo

Dziś w Oslo odbyła się uroczystość wręczenia Pokojowej Nagrody Nobla. Laureat był nieobecny. Dokładnie rok temu, przed Świętami Bożego Narodzenia, rząd chiński skazał Liu Xiaobo na 11 lat pozbawienia wolności za „ działalność wywrotową i nakłanianie do obalenia rządu".

Liu Xiaobo jest profesorem literatury i krytykiem. Przewodniczył chińskiemu niezależnemu Pen Klubowi. Walczy o demokrację i prawa człowieka w Chinach za pomocą słowa i pióra. W 2008 roku był jednym ze współautrów Karty 08, manifestu nawiązującego do Karty 77 - dokumentu inicjującego powstanie ugrupowania opozycyjnego w Czechosłowacji.

Prezydent Lech Wałęsa w dzisiejszym wywiadzie dla włoskiego dziennika „La Repubblica" przywołał własne doświadczenia i przeżycia, jakie towarzyszyły mu w 1983 roku, kiedy również nie mógł osobiście odebrać Nagrody Nobla. "Wiem, co to znaczy nie móc pojechać czy obawiać się o tego, kto pojechał w twoim imieniu" - powiedział Prezydent. Wyraził też nadzieję, że dotychczasowi laureaci pokojowego Nobla wystąpią z inicjatywą na rzecz dysydenta z Chin i jego uwolnienia.

Poniżej zamieszczamy tekst Karty 08 w języku polskim.

Karta 08

I. Preambuła

W tym roku obchodzimy setną rocznicę wprowadzenia [pierwszej] chińskiej Konstytucji, sześćdziesiątą rocznicę ogłoszenia Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka, trzydziestą - narodzin Muru Demokracji oraz dziesięciolecie podpisania przez chiński rząd Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych. Doświadczywszy długiej serii katastrof w obszarze praw człowieka oraz ciężkich, wyniszczających wysiłków, chińscy obywatele, budzący się do świata, stają się coraz bardziej świadomi tego, że wolność, równość i prawa człowieka są wartościami uniwersalnymi, przynależnymi całej ludzkości, oraz że demokracja, republikanizm i konstytucyjne rządy tworzą podstawowe ramy instytucjonalne nowoczesnej polityki. "Modernizacja" pozbawiona tych uniwersalnych wartości i tych podstawowych ram instytucjonalnych jest procesem katastrofalnym, ograbiającym ludzi z ich praw, odbierającym im człowieczeństwo i niszczącym ich godność. Dokąd zmierzają Chiny w XXI wieku? Czy nadal będą kontynuować "modernizację" pod autorytarnymi rządami, czy też może przyjmą uniwersalne wartości, dołączą do głównego nurtu cywilizacji i stworzą demokratyczne rządy? Podjęcia tej decyzji nie da się uniknąć.

Olbrzymie historyczne zmiany połowy XIX wieku obnażyły rozkład tradycyjnego autokratycznego systemu Chin i stworzyły podwaliny pod największą transformację, jaką ten kraj widział od paru tysięcy lat. Ruch Samowzmocnienia [1861-1895] starał się rozbudować techniczny potencjał Chin poprzez pozyskiwanie technologii wytwarzania, wiedzy naukowej i technologii wojskowych z Zachodu; porażka Chin w pierwszej wojnie chińsko-japońskiej [1894-95] ponownie wykazała, że system jest niewydolny; Reforma Stu Dni [1898] dotknęła obszaru innowacji instytucjonalnych, lecz spełzła na niczym, okrutnie zduszona przez ultrakonserwatywną frakcję [na dworze Qing]. Rewolucja Xinhai [1911] na powierzchni zmiotła system imperialny, który trwał ponad 2000 lat, i dała początek pierwszej republice azjatyckiej. Jednakże ze względu na szczególne okoliczności historyczne, problemy wewnętrzne i zewnętrzne, system rządów republikańskich trwał krótko - wkrótce powróciła autokracja.

Porażka naśladownictwa technicznego i instytucjonalnej odnowy zainicjowała głęboką refleksję wśród naszych rodaków na temat podstawowej przyczyny kulturowej choroby Chin, dając ostatecznie wyraz w Ruchu 4 Maja [1919] oraz Ruchu Nowej Kultury [1915-1921] pod egidą "nauki i demokracji". Jednak marsz Chin ku politycznej demokratyzacji został siłą przerwany przez częste wojny domowe i inwazje z zewnątrz. Proces rozwoju rządów konstytucyjnych rozpoczął się ponownie po zwycięstwie Chin w wojnie oporu przeciwko Japonii [1937-1945], lecz wynik wojny domowej pomiędzy nacjonalistami i komunistami pchnął Chiny w otchłań obecnego totalitaryzmu. „Nowe Chiny", utworzone w 1949 roku, są „republiką ludową" z nazwy, lecz w rzeczywistości jest to „własność partii". Partia rządząca monopolizuje wszystkie zasoby polityczne, gospodarcze i społeczne. Stoi ona za serią katastrof w obszarze praw człowieka, jak np. kampanią przeciwko prawicowcom, Wielkim Skokiem Naprzód, Rewolucją Kulturalną, 4 Czerwca, oraz zdławieniem nieoficjalnych praktyk religijnych i ruchu obrony praw, co pociągnęło za sobą miliony śmierci i za które zarówno lud, jak i kraj zapłaciły katastrofalną cenę.

"Reforma i otwarcie" późnego XX wieku wyciągnęły Chiny z wszechobecnego ubóstwa i absolutnego totalitaryzmu epoki Mao Zedonga, stanowczo zwiększając własność prywatną i podnosząc standard życia przeciętnego człowieka. Indywidualna wolność gospodarcza i przywileje społeczne zostały częściowo przywrócone, zaczęło rozwijać się społeczeństwo obywatelskie, z dnia na dzień też głośniej było słychać wśród ludzi wołania o prawa człowieka i wolność polityczną. Decydenci, wdrażając reformy gospodarcze mające na celu urynkowienie i prywatyzację, zaczęli również zmieniać stanowisko w zakresie praw człowieka - od odrzucania ich do stopniowej akceptacji. W latach 1997 i 1998 rząd chiński podpisał dwa ważne traktaty dotyczące praw człowieka. W roku 2004 Narodowy Kongres Ludowy przegłosował poprawki do Konstytucji, dodając, że "[Państwo] respektuje i gwarantuje prawa człowieka". W tym roku rząd obiecał sformułować i wdrożyć "Narodowy Plan Działań w zakresie Praw Człowieka". Póki co jednak ten polityczny postęp dokonał się głównie na papierze: są prawa, lecz nie ma rządów prawa; jest Konstytucja, lecz nie ma konstytucyjnego sprawowania władzy; taka jest nadal rzeczywistość polityczna i jest to oczywiste dla wszystkich. Rządząca elita niezmiennie upiera się przy autorytarnej władzy, odrzucając reformy polityczne. To od dawna jest powodem oficjalnej korupcji, kłopotów we wprowadzeniu rządów prawa, ignorowania praw człowieka, bankructwa moralnego, polaryzacji społecznej, anormalnego rozwoju gospodarczego, zniszczenia środowiska naturalnego i kulturalnego, braku zinstytucjonalizowanej ochrony prawa obywateli do wolności, własności, dążenia do szczęścia, ciągłego nagromadzenia różnego typu konfliktów społecznych oraz niezmiennego wzrostu niezadowolenia. Szczególnie wzmożenie antagonizmów pomiędzy rządem i ludźmi oraz dramatyczny wzrost incydentów masowych stanowią zwiastuny katastrofalnej utraty kontroli i sugerują, że obecny system osiągnął punkt, w którym musi nastąpić zmiana.

II. Nasze podstawowe koncepcje

Na tym historycznym rozdrożu, na którym zdecyduje się dalszy los Chin, konieczna jest refleksja nad procesem modernizacji ostatnich stu kilku lat i potwierdzenie następujących koncepcji:

Wolność: Wolność to podstawa uniwersalnych wartości. Prawo do swobody wypowiedzi, publikacji, wyznania, zgromadzeń, stowarzyszeń, ruchów, strajków, demonstracji i marszów - wszystkie są konkretnymi wyrazami wolności. Tam, gdzie nie kwitnie wolność, nie ma mowy o nowoczesnej cywilizacji.

Prawa człowieka: Prawa człowieka nie są przyznawane przez żadne państwo; stanowią inherentne prawa przynależące każdej osobie. Gwarantowanie praw człowieka jest zarówno najważniejszym celem rządu, jak i podstawą legitymacji jego publicznej władzy; stanowi również niezbywalne warunki polityki "ludzie przede wszystkim". Kolejne katastrofy polityczne Chin były ściśle związane z lekceważeniem praw człowieka przez grupę rządzącą. Ludzie to podstawa narodu; naród służy swoim ludziom; rząd istnieje dla ludzi.

Równość: Nienaruszalność, godność i wolność każdej osoby, niezależnie od pozycji społecznej, zawodu, płci, sytuacji ekonomicznej, przynależności etnicznej, koloru skóry czy przekonań politycznych, są równe. Muszą zostać wdrożone zasady równości każdego człowieka wobec prawa i takich są narodu mych praw społecznych, gospodarczych, kulturalnych i politycznych dla wszystkich obywateli.

Republikanizm: Republikanizm to "wspólne rządy wszystkich, pokojowa koegzystencja", czyli podział władzy, system wzajemnej kontroli i równowaga interesów; czyli społeczność złożona z wielu różnorodnych interesów, różnych grup społecznych, mnogości kultur i wyznań, starająca się pokojowo prowadzić sprawy publiczne na gruncie równego uczestnictwa, uczciwej konkurencji i wspólnej dyskusji.

Demokracja: Bezwzględnie podstawowa definicja jest taka, że lud jest suwerenny, a rząd jest przez niego wybierany. Demokracja ma następujące kluczowe cechy: (1) legitymizacja władzy pochodzi od ludu; lud jest źródłem władzy politycznej; (2) kontrola polityczna jest sprawowana w drodze wyborów, których dokonuje lud; (3) obywatele mają rzeczywiste prawo do głosowania; urzędnicy państwowi na kluczowych stanowiskach wszystkich poziomów władzy rządowej muszą być wybierani okresowo w drodze wyborów; (4) szacunek wobec decyzji większości przy jednoczesnej ochronie podstawowych praw człowieka mniejszości. Jednym słowem, demokracja jest współczesnym instrumentem publicznym służącym do wybierania rządu „z ludu, przez lud i dla ludu".

Konstytucjonalizm: Konstytucjonalizm to zasada gwarantowania podstawowych swobód i praw obywatelom zgodnie z zapisami Konstytucji poprzez zasady prawne i rządy prawa, ograniczające i definiujące zakres władzy i postępowania rządu oraz zapewniające odpowiednią podbudowę instytucjonalną do zabezpieczenia tych działań. W Chinach epoka władzy imperialnej stanowi już daleką przeszłość, która nigdy nie wróci; w skali świata system autorytarny jest w odwrocie; obywatele powinni stać się rzeczywistymi władcami swoich państw. Kluczowa droga wyjścia dla Chin leży jedynie w zniesieniu służalczej postawy zależności od „oświeconych władców" i „prawych urzędników", promowaniu świadomości publicznej praw jako podstawy i uczestnictwa jako obowiązku oraz praktycznym wprowadzeniu wolności, zaangażowaniu w demokrację i przestrzeganiu prawa.

III. Nasze podstawowe stanowiska

W świetle powyższego, w duchu odpowiedzialnej i konstruktywnej postawy obywatelskiej, wysuwamy następujące stanowiska w różnych obszarach administracji państwowej, praw i interesów obywateli oraz rozwoju społecznego.

1. Poprawki do Konstytucji: W oparciu o wyżej opisane wartości i koncepcje, należy zmienić Konstytucję, wykreślając z obecnego dokumentu artykuły, które kłócą się z zasadą suwerenności ludu, tak, by Konstytucja mogła naprawdę stać się dokumentem gwarantującym prawa człowieka i pozwalającym na stosowanie władzy publicznej, by stała się nadrzędnym, egzekwowanym prawem, którego żadna osoba, grupa czy partia nie będzie mogła naruszać, tym samym tworząc podwaliny prawne dla demokratyzacji Chin.

2. Podział władzy oraz system kontroli i równowagi: Należy zbudować nowoczesne rządy, w których zachowany jest podział władzy i system kontroli i równowagi pomiędzy instytucjami państwa, gwarantujący rozdział na władzę ustawodawczą, sądowniczą i wykonawczą. Należy ustanowić zasadę administracji ustawowej i odpowiedzialnych rządów, by zapobiec nadmiernemu rozrostowi władzy wykonawczej; rząd powinien odpowiadać przed podatnikami; należy utworzyć system podziału władzy oraz system kontroli i równowagi pomiędzy rządem centralnym a samorządami lokalnymi; władza centralna musi być jasno określona i umocowana w Konstytucji, a samorządy lokalne muszą korzystać z pełnej autonomii.

3. Demokracja ustawodawcza: Instytucje ustawodawcze na wszystkich poziomach powinny być tworzone w drodze wyborów: należy podtrzymać zasadę uczciwości i sprawiedliwości w procesie prawodawczym i wprowadzić demokrację ustawodawczą.

4. Niezawisłość sądów: Władza sądownicza powinna być wolna od afiliacji partyjnych, odporna na naciski, powinna mieć zapewnioną niezawisłość instytucji sądowniczych i gwarantować uczciwość decyzji sędziowskich; powinna utworzyć trybunał konstytucyjny i system dochodzeniowy dla badania naruszeń Konstytucji, a także stać na straży władzy konstytucyjnej. Należy jak najszybciej zlikwidować Komitety Partii ds. Politycznych i Legislacyjnych na wszystkich poziomach, gdyż stanowią one zagrożenie dla rządów prawa w kraju. Należy zapobiec korzystaniu z instrumentów publicznych do celów prywatnych.

5. Wykorzystanie instrumentów publicznych dla celów publicznych: Siły zbrojne muszą znaleźć się pod kontrolą państwa. Wojskowi muszą ślubować wierność Konstytucji i krajowi. Organizacje partyjne powinny zostać wycofane z armii; należy podnieść standardy zawodowe w siłach zbrojnych. Wszyscy pracownicy służb publicznych, w tym policja, powinni zachowywać neutralność polityczną. Należy znieść dyskryminację w naborze do służby publicznej na gruncie przynależności partyjnej; należy ustanowić równość dostępu do służby publicznej bez względu na przynależność do partii.

6. Gwarancje praw człowieka: Należy rzeczywiście zagwarantować prawa człowieka; chronić ludzką godność. Konieczne jest utworzenie Komisji ds. Praw Człowieka, odpowiedzialnej przed najwyższym organem władzy woli publicznej, w celu zapobiegania nadużyciu władzy przez administrację państwową i naruszeniom praw człowieka, a w szczególności by zagwarantować wolność osobistą obywateli. Nikt nie może podlegać bezprawnemu aresztowaniu, zatrzymaniu, zmuszaniu do zeznań, przesłuchaniu czy karze. System „reedukacji przez pracę" należy znieść.

7. Wybór urzędników państwowych: Należy w pełni wdrożyć system wyborów demokratycznych w celu urzeczywistnienia równego prawa do głosowania w oparciu o zasadę „jedna osoba - jeden głos". Należy systematycznie i stopniowo wprowadzać bezpośrednie wybory na naczelne stanowiska administracyjne wszystkich szczebli. Regularne wybory oparte na wolnej konkurencji i uczestnictwie obywateli w wyborach do urzędów publicznych stanowią niezbywalne podstawowe prawo człowieka.

8. Równość miast i wsi: Należy znieść obecny dwupoziomowy system meldunkowy różnicujący miasto i wieś, by zapewnić wszystkim obywatelom zagwarantowaną w Konstytucji równość wobec prawa i oraz swobodę poruszania się.

9. Wolność zrzeszania się: Należy zagwarantować obywatelom wolność zrzeszania się. Trzeba zamienić obecny system rejestracji za zgodą dla stowarzyszeń na system ewidencyjny. Należy znieść zakaz tworzenia partii politycznych. Konieczne jest uregulowanie działań partyjnych zgodnie z zapisami Konstytucji i prawa; należy znieść przywilej jednopartyjnego monopolu władzy; trzeba ustanowić zasadę swobody działania partii politycznych i uczciwej konkurencji między nimi; należy unormować i uregulować prawnie politykę partyjną.

10. Wolność zgromadzeń: Wolność pokojowych zgromadzeń, marszów, demonstracji i wyrażania [opinii] stanowią fundamentalne wolności zapisane w Konstytucji, nie powinny być nielegalnie zakłócane ani poddawane niekonstytucyjnych ograniczeniom przez partię rządzącą i rząd.

11. Wolność wypowiedzi: Należy urzeczywistnić wolność wypowiedzi, wolność publikacji oraz wolność akademicką; zagwarantować prawo obywateli do wiedzy i nadzoru [instytucji publicznych]. Należy wprowadzić „Ustawę o wiadomościach" i „Ustawę o publikowaniu", znieść zakaz sprawozdawania oraz wykreślić artykuł dotyczący „przestępstwa podburzania przeciwko władzy państwowej" z obowiązującego prawa kryminalnego, oraz położyć kres karaniu wypowiedzi jako przestępstwa.

12. Wolność religii: Trzeba zagwarantować wolność religii i wiary oraz wdrożyć rozdział religii od państwa, by działania obejmujące religię i wiarę nie były poddane naciskom rządowym. Należy zbadać i znieść akty i zasady administracyjne oraz akty lokalne, które ograniczają lub znoszą wolność religijną obywateli; trzeba zakazać sterowania praktykami religijnymi drogą decyzji administracyjnych. Należy znieść system, który wymaga, by grupy religijne (w tym miejsca kultu) uzyskiwały potwierdzenie swojego statusu prawnego w celu rejestracji, zamiast tego powinien być wprowadzony system ewidencyjny niewymagający oficjalnych zgód.

13. Edukacja obywatelska: Należy znieść edukację polityczną i egzaminy polityczne, przesiąknięte ideologią i służące jednopartyjnej władzy. Należy popularyzować edukację obywatelską, opartą na wartościach uniwersalnych i prawach obywatelskich, wprowadzić świadomość obywatelską, głosić cnoty obywatelskie, służące społeczeństwu.

14. Ochrona własności prywatnej: Należy wprowadzić i chronić prawa własności prywatnej oraz wprowadzić system oparty na wolnej i otwartej gospodarce rynkowej; zagwarantować wolność gospodarczą i wyeliminować monopole administracyjne; utworzyć Komitet Zarządzania Własnością Państwową, odpowiedzialny przed najwyższym organem woli społecznej; rozpocząć reformę praw własności w sposób zgodny z prawem i uporządkowany, wyjaśnić przynależność praw własności i osoby odpowiedzialne; rozpocząć nową reformę ziemską, przyspieszyć prywatyzację gruntów oraz rzeczywiście zagwarantować prawo własności obywateli do ziemi, szczególnie w odniesieniu do rolników.

15. Reforma fiskalna: Finanse publiczne powinny być poddane demokratyzacji, a prawa podatników zagwarantowane. Należy zbudować strukturę i mechanizm operacyjny systemu finansów publicznych, z jasno określonym zakresem władzy i odpowiedzialności, oraz utworzyć racjonalny i efektywny system zdecentralizowanej władzy finansowej pomiędzy różnymi szczeblami władzy; należy przeprowadzić gruntowną reformę systemu podatkowego, by obniżyć podatki, uprościć system podatkowy oraz wyrównać obciążenie podatkowe. Instytucje administracyjne nie mogą zwiększać podatków ani tworzyć nowych bez zgody społeczeństwa, uzyskanej poprzez proces wyborczy oraz decyzje organów woli społecznej. Należy przeprowadzić reformę praw własności, by dokonać dywersyfikacji i wprowadzić mechanizmy konkurencyjności na rynek; trzeba ograniczyć próg wejścia na obszar finansowy i stworzyć warunki dla rozwoju prywatnych przedsiębiorstw finansowych i dla pełnego pobudzenia systemu finansowego.

16. Ochrona społeczna: Należy stworzyć system ochrony społecznej, obejmujący wszystkich obywateli i zapewniający im podstawowe zabezpieczenia w zakresie edukacji, ochrony zdrowia, opieki nad osobami starszymi i pracy.

17. Ochrona środowiska: Należy chronić środowisko naturalne, promować zrównoważony rozwój oraz brać na siebie odpowiedzialność za przyszłe pokolenia i całą ludzkość; należy określić i wdrożyć odpowiednie obowiązki, jakie państwo i przedstawiciele władz na wszystkich poziomach muszą w tym celu wziąć na siebie; promować uczestnictwo i nadzór organizacji społeczeństwa obywatelskiego nad ochroną środowiska.

18. Republika federalna: Chiny powinny brać udział w utrzymywaniu pokoju w regionie i w rozwoju regionu na gruncie równości i sprawiedliwości, budując wizerunek odpowiedzialnego mocarstwa. Należy chronić niezależność systemów Hongkongu i Makau. Na gruncie zasady wolności i demokracji należy dążyć do stworzenia planu pojednania pomiędzy Chinami i Tajwanem, poprzez partnerskie negocjacje i rozmowy w duchu współpracy. Należy mądrze korzystać z dostępnych dróg i instytucjonalnych wskazówek w celu osiągnięcia wspólnego dobrobytu wszystkich grup etnicznych oraz utworzenia Federalnej Republiki Chin opartej na demokratycznych i konstytucyjnych rządach.

19. Sprawiedliwość w okresie przejściowym: Należy odbudować reputację i wypłacić państwowe zadośćuczynienie tym osobom (oraz ich rodzinom), które cierpiały prześladowania polityczne w wyniku ostatnich ruchów politycznych; wypuścić wszystkich więźniów politycznych i więźniów sumienia; wypuścić wszystkich skazanych za przekonania, utworzyć Komisję ds. Badania Prawdy, by odkryć prawdę o wydarzeniach historycznych, określić odpowiedzialność i zagwarantować sprawiedliwość - na tej bazie szukać społecznego pojednania.
IV. Wniosek

Chiny, wielki naród świata, jeden z pięciu stałych członków Rady Bezpieczeństwa ONZ oraz członek Rady Praw Człowieka, powinny mieć własny wkład w pokój ludzkości i postęp praw człowieka. Niestety jednak spośród wszystkich wielkich narodów dzisiejszego świata Chiny jako jedyne nadal trzymają się kurczowo modelu autorytarnego i to stanowi źródło niekończącej się serii katastrof w obszarze praw człowieka oraz kryzysów społecznych, ogranicza rozwój narodu chińskiego, oraz stanowi barierę na drodze do rozwoju cywilizacji człowieka. Ta sytuacja musi się zmienić! Nie możemy już dłużej odkładać demokratyzujących reform politycznych. Dlatego też, w obywatelskim duchu odwagi do działania, publikujemy Kartę 08. Mamy nadzieję, że wszyscy chińscy obywatele,, którzy również mają to poczucie kryzysu, odpowiedzialności i misji, niezależnie czy są urzędnikami państwowymi czy zwykłymi ludźmi i niezależnie od ich pochodzenia społecznego, odłożą na bok to, co nas dzieli, w poszukiwaniu wspólnej platformy porozumienia i wezmą aktywny udział w tym ruchu obywatelskim, by wspólnie wspierać wielką transformację chińskiego społeczeństwa, byśmy mogli wkrótce utworzyć wolny, demokratyczny i konstytucyjny naród, spełniając aspiracje i marzenia, za którymi niestrudzenie podążali nasi rodacy od ponad stu lat.

Podpisano

Yu Haocheng于浩成 (Pekin)
Zhang Sizhi 张思之 (Pekin)
Mao Yushi茅于轼 (Pekin)
Du Guang杜 光 (Pekin)
Li Pu李 普 (Pekin)
Sha Yexin 沙叶新 (Szanghaj)
Liu Shahe流沙河 (Syczuan)
Wu Maohua 吴茂华 (Syczuan)
Zhang Xianyang 张显扬 (Pekin)
Sun Wenguang 孙文广 (Szandong)
Bao Tong 鲍 彤 (Pekin)
Ding Ziling 丁子霖 (Pekin)
Zhang Xianling 张先玲 (Pekin)
Xu Jue 徐 珏 (Pekin)
Jiang Peikun 蒋培坤 (Pekin)
Liu Xiaobo 刘晓波 (Pekin)
Zhang Zuhua 张祖桦 (Pekin)
Gao Yu 高 瑜 (Pekin)
Dai Qing戴 晴 (Pekin)
Jiang Qisheng 江棋生 (Pekin)
Ai Xiaoming 艾晓明 (Guangdong)
Liu Junning 刘军宁 (Pekin)
Zhang Xukun 张旭昆 (Zhejiang)
Xu Youyu 徐友渔 (Pekin)
He Weifang 贺卫方 (Pekin)
Mo Shaoping 莫少平 (Pekin)
Chen Ziming 陈子明 (Pekin)
Zhang Boshu 张博树 (Pekin)
Cui Weiping 崔卫平 (Pekin)
He Guanghu 何光沪
Hao Jian 郝 建 (Pekin)
Shen Minhua 沈敏骅 (Zhejiang)
Li Datong 李大同 (Pekin)
Li Xianting 栗宪庭 (Pekin)
Zhang Ming 张 鸣 (Pekin)
Yu Jie 余 杰 (Pekin)
Yu Shicun余世存 (Pekin)
Qin Geng 秦 耕 (Hainan)
Zhou Duo 周 舵 (Pekin)
Pu Zhiqiang 浦志强 (Pekin)
Zhao Dagong 赵达功 (Shenzhen)
Yao Lifa 姚立法 (Hubei)
Feng Zhenghu 冯正虎 (Szanghaj)
Zhou Qing 周 勍 (Pekin)
Yang Hengjun 杨恒均 (Guangzhou [Guangdong])
Teng Biao 滕 彪 (Pekin)
Jiang Danwen 蒋亶文 (Szanghaj)
Woeser [Öser] 唯 色 (Tybet)
Ma Bo 马 波 (Pekin)
Cha Jianying 查建英 (Pekin)
Hu Fayun 胡发云 (Hubei)
Jiao Guobiao 焦国标 (Pekin)
Li Gongming 李公明 (Guangdong)
Zhao Hui 赵 晖 (Pekin)
Li Boguang 李柏光 (Pekin)
Fu Guoyong 傅国涌 (Zhejiang)
Ma Shaofang 马少方 (Guangdong)
Zhang Hong 张 闳 (Szanghaj)
Xia Yeliang 夏业良 (Pekin)
Ran Yunfei 冉云飞 (Syczuan)
Liao Yiwu 廖亦武 (Syczuan)
Wang Yi 王 怡 (Syczuan)
Wang Xiaoyu王晓渔 (Szanghaj)
Su Yuanzhen 苏元真 (Zhejiang)
Jiang Jianzhong 强剑衷 (Nanjing [Jiangsu])
Ouyang Xiaorong 欧阳小戎 (Yunnan)
Liu Di 刘 荻 (Pekin)
Zan Aizong 昝爱宗 (Zhejiang)
Zhou Hongling 周鸿陵 (Pekin)
Feng Gang冯 刚 (Zhejiang)
Chen Lin 陈 林 (Guangzhou [Guangdong])
Yin Xian 尹 贤 (Gansu)
Zhou Ming 周 明 (Zhejiang)
Ling Cangzhou 凌沧洲 (Pekin)
Tie Liu 铁 流 (Pekin)
Chen Fengxiao 陈奉孝 (Szandong)
Yao Bo 姚 博 (Pekin)
Zhang Jinjun 张津郡 (Guangdong)
Li Jianhong 李剑虹 (Szanghaj)
Zhang Shanguang 张善光 (Hunan)
Li Deming 李德铭 (Hunan)
Liu Jianan 刘建安 (Hunan)
Wang Xiaoshan 王小山 (Pekin)
Fan Yafeng 范亚峰 (Pekin)
Zhou Mingchu 周明初 (Zhejiang)
Liang Xiaoyan 梁晓燕 (Pekin)
Xu Xiao 徐 晓 (Pekin)
Chen Xi 陈 西 (Guizhou)
Zhao Cheng 赵 诚 (Shanxi)
Li Yuanlong 李元龙 (Guizhou)
Shen Youlian 申有连 (Guizhou)
Jiang Suimin 蒋绥敏 (Pekin)
Lu Zhongming 陆中明 (Shaanxi)
Meng Huang 孟 煌 (Pekin)
Lin Fuwu 林福武 (Fujian)
Liao Shuangyuan 廖双元 (Guizhou)
Lu Xuesong 卢雪松 (Jilin)
Guo Yushan 郭玉闪 (Pekin)
Chen Huanhui 陈焕辉 (Fujian)
Zhu Jiuhu朱久虎 (Pekin)
Jin Guanghong 金光鸿 (Pekin)
Gao Chaoqun 高超群 (Pekin)
Bo Feng 柏 风 (Jilin)
Zheng Xuguang 郑旭光 (Pekin)
Zeng Jinyan 曾金燕 (Pekin)
Wu Yuqin 吴玉琴 (Guizhou)
Du Yilong 杜义龙 (Shaanxi)
Li Hai 李 海 (Pekin)
Zhang Hui 张 辉 (Shanxi)
Jiang Shan 江 山 (Guangdong)
Xu Guoqing 徐国庆 (Guizhou)
Wu Yu 吴 郁 (Guizhou)
Zhang Mingzhen 张明珍 (Guizhou)
Zeng Ning 曾 宁 (Guizhou)
Quan Linzhi 全林志 (Guizhou)
Ye Hang 叶 航 (Zhejiang)
Ma Yunlong 马云龙 (Henan)
Zhu Jianguo 朱健国 (Guangdong)
Li Tie 李 铁 (Guangdong)
Mo Jiangang 莫建刚 (Guizhou)
Zhang Yaojie 张耀杰 (Pekin)
Wu Baojian 吴报建 (Zhejiang)
Yang Guang 杨 光 (Guangxi)
Yu Meisun 俞梅荪 (Pekin)
Xing Jian 行 健 (Pekin)
Wang Guangze 王光泽 (Pekin)
Chen Shaohua 陈绍华 (Guangdong)
Liu Yiming 刘逸明 (Hubei)
Wu Zuolai 吴祚来 (Pekin)
Gao Zhen 高 兟 (Szandong)
Gao Qiang 高 强 (Szandong)
Tang Jingling 唐荆陵 (Guangdong)
Li Xiaolong 黎小龙 (Guangxi)
Jing Chu 荆 楚 (Guangxi)
Li Biao 李 彪 (Anhui)
Guo Yan 郭 艳 (Guangdong)
Yang Shiyuan杨世元 (Zhejiang)
Yang Kuanxing 杨宽兴 (Szandong)
Li Jinfang 李金芳 (Hebei)
Wang Yuwen 王玉文 (Guizhou)
Yang Zhongyi杨中义 (Anhui)
Wu Xinyuan 武辛源 (Hebei)
Du Heping 杜和平 (Guizhou)
Feng Ling 冯 玲 (Hubei)
Zhang Xianzhong 张先忠 (Hubei)
Cai Jingzhong 蔡敬忠 (Guangdong)
Wang Dianbin 王典斌 (Hubei)
Cai Jincai 蔡金才 (Guangdong)
Gao Aiguo 高爱国 (Hubei)
Chen Zhanyao 陈湛尧 (Guangdong)
He Wenkai 何文凯 (Hubei)
Wu Dangying 吴党英 (Szanghaj)
Zeng Qingbin 曾庆彬 (Guangdong)
Mao Haixiu 毛海秀 (Szanghaj)
Zhuang Daohe 庄道鹤 (Hangzhou)
Li Xiongbing 黎雄兵 (Pekin)
Li Renke 李任科 (Guizhou)
Zuo Li 左 力 (Hebei)
Dong Dezhu 董德筑 (Guizhou)
Tao Yuping 陶玉平 (Guizhou)
Wang Junxiu王俊秀 (Pekin)
Huang Xiaomin 黄晓敏 (Syczuan)
Zheng Enchong 郑恩宠 (Szanghaj)
Zhang Junling 张君令 (Szanghaj)
Yang Hai 杨 海 (Shaanxi)
Ai Fulai 艾福荣 (Szanghaj)
Yang Huaren 杨华仁 (Hubei)
Wei Qin 魏 勤 (Szanghaj)
Su Zuxiang 苏祖祥 (Hubei)
Shen Yulian 沈玉莲 (Szanghaj)
Guan Hongshan 关洪山 (Hubei)
Song Xianke 宋先科 (Guangdong)
Wang Guoqiang 汪国强 (Hubei)
Chen Enjuan 陈恩娟 (Szanghaj)
Li Yong 李 勇 (Pekin)
Chang Xiongfa 常雄发 (Szanghaj)
Wang Jinglong 王京龙 (Pekin)
Xu Zhengqing 许正清 (Szanghaj)
Gao Junsheng 高军生 (Shaanxi)
Zheng Beibei 郑蓓蓓 (Szanghaj)
Wang Dinghua 王定华 (Hubei)
Tan Lanying 谈兰英 (Szanghaj)
Fan Yanqiong 范燕琼 (Fujian)
Lin Hui 林 辉 (Zhejiang)
Wu Huaying 吴华英 (Fujian)
Xue Zhenbiao 薛振标 (Zhejiang)
Dong Guojing 董国菁 (Szanghaj)
Chen Yufeng 陈玉峰 (Hubei)
Duan Ruofei 段若飞 (Szanghaj)
Wang Zhongling 王中陵 (Shaanxi)
Dong Chunhua 董春华 (Szanghaj)
Chen Xiuqin 陈修琴 (Szanghaj)
Liu Zhengyou 刘正有 (Syczuan)
Ma Xiao 马 萧 (Pekin)
Wan Yanhai 万延海 (Pekin)
Shen Peilan 沈佩兰 (Szanghaj)
Ye Xiaogang 叶孝刚 (Zhejiang)
Zhang Jingsong张劲松 (Anhui)
Zhang Jinfa 章锦发 (Zhejiang)
Wang Liqing 王丽卿 (Szanghaj)
Zhao Changqing 赵常青 (Shaanxi)
Jin Yuehua 金月花 (Szanghaj)
Yu Zhangfa 余樟法 (Guangxi)
Chen Qiyong 陈启勇 (Szanghaj)
Liu Xianbin 刘贤斌 (Syczuan)
Ouyang Yi欧阳懿 (Syczuan)
Deng Huanwu 邓焕武 (Chongqing)
He Weihua 贺伟华 (Hunan)
Li Dongzhuo 李东卓 (Hunan)
Tian Yongde 田永德 (Region Autonomiczny Mongolii Wewnętrznej)
Zhi Xiaomin 智效民 (Shanxi)
Li Changyu李昌玉 (Szandong)
Guo Weidong 郭卫东 (Zhejiang)
Chen Wei 陈 卫 (Syczuan)
Wang Jinan王金安 (Hubei)
Cai Wenjun蔡文君 (Szanghaj)
Hou Shuming 侯述明 (Hubei)
Liu Hannan 刘汉南 (Hubei)
Shi Ruoping 史若平 (Szandong)
Zhang Renxiang 张忍祥 (Hubei)
Ye Du野 渡 (Guangdong)
Xia Gang 夏 刚 (Hubei)
Zhao Guoliang 赵国良 (Hunan)
Li Zhiying 李智英 (Pekin)
Zhang Zhongfa 张重发 (Guizhou)
Chen Yongmiao 陈永苗 (Pekin)
Jiang Ying 江 婴 (Tianjin)
Tian Zuxiang 田祖湘 (Guizhou)
Huang Zhijia 黄志佳 (Hubei)
Guan Yebo 关业波 (Hubei)
Wang Wangming王望明 (Hubei)
Gao Xinrui 高新瑞 (Hubei)
Song Shuiquan 宋水泉 (Hubei)
Zhao Jingzhou 赵景洲 (Helongjiang)
Wen Kejian 温克坚 (Zhejiang)
Wei Wenying 魏文英 (Yunnan)
Chen Huijuan 陈惠娟 (Helongjiang)
Chen Yanxiong 陈炎雄 (Hubei)
Duan Chunfang 段春芳 (Szanghaj)
Liu Zhengshan 刘正善 (Yunnan)
Guan Min 关 敏 (Hubei)
Dai Yuanlong 戴元龙 (Fujian)
Yu Yiwei 余以为 (Guangdong)
Han Zurong 韩祖荣 (Fujian)
Wang Dingliang 汪定亮 (Hubei)
Chen Qinglin 陈青林 (Pekin)
Qian Shishun 钱世顺 (Guangdong)
Zeng Boyan 曾伯炎 (Syczuan)
Ma Yalian 马亚莲 (Szanghaj)
Che Hongnian 车宏年 (Szandong)
Qin Zhigang 秦志刚 (Szandong)
Song Xiangfeng 宋翔峰 (Hubei)
Deng Fuhua 邓复华 (Hubei)
Xu Kang 徐 康 (Hubei)
Li Jianqiang 李建强 (Szandong)
Li Renbing 李仁兵 (Pekin)
Qiu Meili 裘美丽 (Szanghaj)
Lan Zhixue 兰志学 (Pekin)
Zhou Jinchang 周锦昌 (Zhejiang)
Huang Yanming 黄燕明 (Guizhou)
Liu Wei 刘 巍 (Pekin)
Yan Liehan 鄢烈汉 (Hubei)
Chen Defu 陈德富 (Guizhou)
Guo Yongxin 郭用新 (Hubei)
Guo Yongfeng 郭永丰 (Guangdong)
Yuan Xinting 袁新亭 (Guangzhou [Guangdong])
Qi Huimin 戚惠民 (Zhejiang)
Li Yu 李 宇 (Syczuan)
Xie Fulin 谢福林 (Hunan)
Xu Guang 徐 光 (Zhejiang)
Ye Huo 野 火 (Guangdong)
Zou Wei 邹 巍 (Zhejiang)
Xiao Libin 萧利彬 (Zhejiang)
Gao Haibing 高海兵 (Zhejiang)
Tian Qizhuang 田奇庄 (Hebei)
Deng Taiqing 邓太清 (Shanxi)
Pei Hongxin 裴鸿信 (Hebei)
Xu Min 徐 民 (Jilin)
Li Xige李喜阁 (Henan)
Wang Debang 王德邦 (Pekin)
Feng Qiusheng 冯秋盛 (Guangdong)
Hou Wenbao 侯文豹 (Anhui)
Tang Jitian 唐吉田 (Pekin)
Liu Rongchao 刘荣超 (Anhui)
Li Tianxiang 李天翔 (Henan)
Cui Yuzhen 崔玉振 (Hebei)
Xu Maolian 许茂连 (Anhui)
Zhai Linhua 翟林华 (Anhui)
Tao Xiaoxia 陶晓霞 (Anhui)
Zhang Wang 张 望 (Fujian)
Huang Dachuan 黄大川 (Liaoning)
Chen Xiaoyuan 陈啸原 (Hainan)
Zhang Jiankang 张鉴康 (Shaanxi)
Zhang Xingshui 张星水 (Pekin)
Ma Gangquan 马纲权 (Pekin)
Wang Jinxiang 王金祥 (Hubei)
Wang Jiaying 王家英 (Hubei)
Yan Laiyun 鄢来云 (Hubei)
Li Xiaoming 李小明 (Hubei)
Xiao Shuixiang 肖水祥 (Hubei)
Yan Yuxiang 鄢裕祥 (Hubei)
Liu Yi 刘 毅 (Pekin)
Zhang Zhengxiang 张正祥 (Yunnan)